KÖTÜYE BAKIP, HALİNE ŞÜKRETMEK

Bulunduğu herhangi bir durumdan dolayı rahatsız olanları, dünyadaki daha kötü durumları örnek göstererek teselli edenleri oldum olası anlamam. Bu, kişileri ya da toplumları, teselliye uğraşanların, uyguladıkları bu metoda bir eleştiri. Yoksa insan, elbette, bulunduğu noktayı gerisindekine ve ilerdekine bakarak tayin etmeli...

Ama teselli ederken hemen kötüyü örneklemek, işin kolayına kaçmak, teselli edilenin potansiyelini değerlendirmeksizin "günü kurtarmak" adına, egoyu okşama üzerinden yapılan bir şey.

Birden fazla insana, aynı anda teselli vermek zorunda olan dinlerin, genelde, bu yolu seçmesi de gayet doğal. Kötüyü söyleyim, o kötü durumun detaylı ve güçlü bir tasvirini yap, sonra da şükür bekle... Dinler açısından bunu -doğru bulmasam da- normal buluyorum. Zira din, bireye değil, ümmete hitap eden bir şey.

Ama bir arkadaş ya da bir topluma bunu yaparsanız, iyi niyetinizden şüpheye düşerim. Zira, o kişi/toplumun dinamikleriyle bir başka kişi/toplumun dinamikleri ve barındırdığı potansiyel arasında, birbirlerine benzer görülseler de, dağlar kadar fark olabilir: Tarihsel süreç, politik yaklaşım, inançlar, ahlaki değerler ve daha sayabileceğimiz bir çok etken, o durumu hazırlamışken ve o sorunun içinden, bu etkilerin bağlamıyla oluşmuş kişi/toplum çıkmalıyken, "Bir de şunlara bak, onları düşün de, haline şükret!" demek, uyutmacadır. Anlık bir ferahlık sağlamaktır, başka bir şey değil.

Bu yaklaşımdaki arkadaştan da, siyasetçiden de uzak durmak isterim.

GÖRECELİ KÖTÜLÜK DOKTRİNİ

insanların kendisini olumlaması için en güzel (!) malzemelerden biri... kişinin, diğerlerine kıyasla ahlaksız davranışlarının az olduğunu söyleyerek olumlar... kişi, "çok kötü değilim, hele hele diğerlerinin yaptıkları yanında ben çok ahlaklıyım." söylemi içerisine girer..

az ahlak ya da çok ahlak yoktur. ahlakın azı çoğu olmaz... ahlaksızlık ya da ahlaklı olmak vardır. bir olay karşısında ahlaksızlık yaptıysak ahlakı itmişiz demektir. çokluk ya da azlık kapsam dışı olur.

bu noktada ahlaklı bir insan olmanın imkansız olduğunu düşünebilirsiniz, ki bu doğrudur, ama bu gerçek bizim ahlaklı insan olma yolunda adımlar atmamıza engel teşkil etmez. her sabah koşuya çıkan biri, bunu dünya maraton şampiyonu olmak için yapmıyor olabilir, sadece daha iyi kondisyon için de yapıyor olabilir... bu yolda bir adım bile insanı farklı kılar.